Alan Watts
Alan Watts Cytaty o Kulturze
Mity leżące u podstaw naszej kultury i zdrowego rozsądku nie nauczyły nas czuć się tożsamymi z wszechświatem, lecz tylko jego częścią, tylko w nim, tylko konfrontując się z nim - obcymi.
Jezus Chrystus wiedział, że jest Bogiem. Więc obudź się i w końcu dowiedz się, kim naprawdę jesteś. Oczywiście w naszej kulturze powiedzą, że jesteś szalony i bluźnierczy, i albo wsadzą cię do więzienia, albo do domu wariatów (co tak naprawdę jest tym samym). Jednak jeśli obudzisz się w Indiach i powiesz swoim przyjaciołom i rodzinie: „Boże, właśnie odkryłem, że jestem Bogiem”, zaśmieją się i powiedzą: „Och, gratulacje, w końcu się dowiedziałeś.”
Mity, które leżą u podstaw naszej kultury i naszego wspólnego rozumu, nie nauczyły nas czuć się tożsami z wszechświatem, ale tylko jego częściami, tylko w nim, tylko konfrontując je - obcy... nie wiem, ile lat, ale w niedalekiej przyszłości stanie się to podstawowym zdrowym rozsądkiem, że nie jesteś jakąś obcą istotą, która stawia czoła zewnętrznemu światu, który nie jest tobą, ale prawie każda inteligentna osoba będzie miała poczucie, że jest częścią całego wszechświata.
Buddyzm... nie jest kulturą, ale krytyką kultury, trwałą, bez przemocy rewolucją lub „wierną opozycją” wobec kultury, w której bierze udział.
Żyjemy w kulturze całkowicie zahipnotyzowanej iluzją czasu, w której tzw. teraźniejszy moment odczuwany jest jako nic innego jak nieskończona kreska między przeszłością a przyszłością, którą uznaje się za nadzwyczaj ważną. Nie mamy teraźniejszości. Nasza świadomość jest niemal całkowicie pochłonięta pamięcią i oczekiwaniem. Nie zdajemy sobie sprawy, że nie było, nie ma i nie będzie innego doświadczenia niż doświadczenie teraźniejsze. Dlatego jesteśmy poza kontaktem z rzeczywistością.
Nie ma nic złego w medytacji tylko po to, by medytować, tak jak słuchasz muzyki tylko po to, by słuchać muzyki. Jeśli chodzisz na koncerty, żeby "zdobyć kulturę" lub poprawić swój umysł, będziesz siedział tam głuchy jak pień.
Mniej 'inteligentna kultura' nauczyłaby się synchronizować swoje rytmy ciała, a nie zegary.
Żyjemy w kulturze, w której w każdy możliwy sposób wbijane jest w nas, że śmierć to coś strasznego. To ogromna choroba, z której nasza kultura szczególnie cierpi.
Żyjemy w kulturze całkowicie zahipnotyzowanej iluzją czasu.