Kiedy jesteś tak pełny, że nie ma w tobie pustki, kiedy zaczynasz dostrzegać znaczenie codziennego, zwykłego życia, kiedy z chwili na chwilę żyjesz całkowicie, intensywnie, pasjonująco, wtedy Bóg jest dostępny.
Umysł nieustannie mówi. Jeśli wewnętrzny dialog zniknie chociażby na chwilę, będziesz w stanie dostrzec stan bezmyślności. To właśnie medytacja. Stan bezmyślności to właściwy stan. To twój stan.
Relacja jest lustrem. Każdy moment druga osoba cię ujawnia, odkrywa. Im bliższa relacja, tym wyraźniejsze lustro.
Sannyasin to ten, kto nie ma uprzedzeń, kto nie wybrał żadnej ideologii jako swojej, kto bez wyboru jest świadomy wszystkiego, co jest. W tym braku wyboru będziesz w środku. W momencie, gdy dokonujesz wyboru, wybierasz jakiś ekstremum. W momencie, gdy dokonujesz wyboru, выбираешь против чего-то, иначе вопрос выбора не существует. Bycie в невыборочном сознании - это еще одно значение нахождения в середине.
W głębokim momencie miłości myślenie zatrzymuje się. Chwila jest tak intrygująca, chwila jest tak potężna, chwila jest tak intensywnie żywa, że myślenie zatrzymuje się. Po prostu jesteś pełen podziwu, otacza cię wielkie cudo.
Głupcy są zdrowsi niż tzw. mądrzy. Żyją chwilą i wiedzą, że są głupcami, więc nie martwią się tym, co inni o nich myślą.
Pamiętaj od tego momentu: zawsze wybieraj to, co jest dobre dla ciebie i dobre dla innych. Wybieraj kreatywność. Stań się błogosławieństwem dla istnienia, ponieważ to jest jedyny sposób, w jaki możemy przekonać Boga, aby stał się błogosławieństwem dla nas. To jedyna prawdziwa modlitwa: stać się błogosławieństwem dla wszystkich - dla ludzi, zwierząt, drzew, dla życia we wszystkich jego formach. Jeśli człowiek pozostaje świadomie czujny, powoli, powoli, sztuka jest nauczana; powoli, powoli staje się po prostu naturalna.
To jest sen: być nieobecnym, nie być obecnym w teraźniejszym momencie, być gdzie indziej.
Jedna chwila miłości jest równa całej wieczności miłości.
W momencie, gdy wchodzisz w świat słów, zaczynasz oddalać się od tego, co jest. Im więcej wchodzisz w język, tym dalej jesteś od istnienia.
Nędza przychodzi w momencie, gdy stajesz się przywiązany, zależny. W momencie, gdy stawiasz warunki życiu.
W momencie głębokiej kreatywności znikasz, Bóg znów zaczyna działać.
Twoje życie staje się żywą celebracją, twoje relacje stają się festiwalem. Cokolwiek robisz, każda chwila jest festiwalem. Jesz, a jedzenie staje się celebracją; bierzesz kąpiel, a kąpiel staje się celebracją; mówisz, a mówienie staje się celebracją; relacja staje się celebracją. Twoje zewnętrzne życie staje się festiwalem, nie ma w nim smutku. Jak smutek może istnieć w ciszy?
Jeśli będziesz głęboko kochać osobę, stopniowo seks zniknie. Intymność staje się tak pełna, że nie ma potrzeby na seks; miłość jest wystarczająca sama w sobie. Kiedy ten moment nadejdzie, wtedy pojawi się możliwość modlitwy.