Nie powinno być żadnego szczególnego nauczania. Nauka jest w każdej chwili.
Zen nie jest jakąś wykwintną, specjalną sztuką życia. Nasze nauki polegają po prostu na życiu, zawsze w rzeczywistości, w jej dokładnym sensie. Naszym sposobem jest podejmowanie wysiłku, moment po momencie.
Traktuj każdą chwilę jak swoją ostatnią. To nie jest przygotowanie na coś innego.
Kiedy żyjesz całkowicie w każdej chwili, nie oczekując niczego, nie masz pojęcia o czasie.
Celem studiowania buddyzmu nie jest studiowanie buddyzmu, ale studiowanie nas samych. Dlatego mamy nauczanie. Ale nauczanie to nie my sami. To pewne wyjaśnienie nas samych. Studiować nauczanie to poznać siebie. Dlatego nigdy nie przywiązujemy się do nauczania ani do nauczyciela. W chwili spotkania z nauczycielem powinniśmy opuścić nauczyciela i stać się niezależni. Potrzebujesz nauczyciela, aby stać się niezależnym. Więc studiujesz siebie. Masz nauczyciela dla siebie, a nie dla nauczyciela.
Moment po momencie, całkowicie poświęć się słuchaniu swojego wewnętrznego głosu.
Ukłon to bardzo poważna praktyka. Powinieneś być gotów do ukłonu, nawet w ostatnim momencie. Mimo że niemożliwe jest pozbycie się naszych egoistycznych pragnień, musimy to zrobić. Nasza prawdziwa natura tego chce.
Więc przez pewien czas każdego dnia spróbuj usiąść, nie poruszając się, nie oczekując niczego, jakbyś był w swojej ostatniej chwili. Moment po momencie czujesz swoją ostatnią chwilę. W każdym wdechu i każdym wydechu jest niezliczona ilość chwil. Twoim celem jest żyć w każdej chwili.
Kiedy zaakceptujesz wszystko, wszystko staje się poza wymiarami. Ziemia nie jest wielka, a ziarnko piasku małe. W królestwie Wielkiej Aktywności podniesienie ziarenka piasku jest tym samym, co podniesienie całego wszechświata. Uratowanie jednego istoty czującej to uratowanie wszystkich istot czujących. Twoje wysiłki w tej chwili, aby uratować jedną osobę, to to samo, co wieczne zasługi Buddy.
Nie ruszaj się. Po prostu umieraj wciąż i wciąż. Nie wyczekuj. Nic ci teraz nie pomoże, ponieważ masz tylko ten moment. Nawet oświecenie ci teraz nie pomoże, bo nie ma innych momentów. Bez przyszłości bądź prawdziwy dla siebie i wyrażaj siebie w pełni. Nie ruszaj się.
Kiedy mówisz: "Poczekaj chwilę", jesteś związany swoim karmą; kiedy mówisz "Tak, zrobię", jesteś wolny.
Dopóki mamy określony pomysł na przyszłość lub jakąś nadzieję, nie możemy naprawdę być poważni wobec chwili, która istnieje teraz.
Nie ma żadnego związku między mną wczoraj a mną teraz.
Nie lekceważymy idei oświecenia, ale najważniejsza jest ta chwila, a nie jakiś dzień w przyszłości. Musimy wysilać się w tej chwili. To jest najważniejsze dla naszej praktyki.
Moment po momencie wszystko wychodzi z nicości. To prawdziwa radość życia.
Kiedy niczego nie oczekujemy, możemy być sobą. To nasza droga, by żyć w pełni w każdej chwili czasu.