Może się zdarzyć, że próbujemy pamiętać o Bogu, gdy jesteśmy wygodnie usytuowani. Jednak prawdziwym testem, czy On naprawdę wszedł w nasze serca, jest to, czy pamiętamy o Nim w chorobie, cierpieniu, opozycji i czasie pokusy.
To wyższe przebudzenie nazywane jest świadomością Boga. W tym stanie zobaczysz, że wszystkie obiekty świata to twoje własne uniwersalne ja.
Pokusa od złego przychodzi najpierw w postaci nieuporządkowanego myślenia, które sprawia, że natychmiast zapominamy o Obecności Boga. Następnie następuje realizacja złego ruchu, czy to w postaci pasji, czy gniewu. Kiedy czyn jest już dokonany i sprawa zakończona, przypomnienie o Bogu może się pojawić, ale rzadko pojawia się w obecności rzeczy, które kochamy lub nienawidzimy.
Tak jak gdy dotkniemy przewodu pod napięciem, energia elektryczna wnika w nasze ciało, tak samo, gdy głęboko medytujemy o Bogu, moc całego wszechświata stara się wejść w naszą osobowość.
Człowiek zamierza; Bóg rozporządza, mówi stare przysłowie. Nie oznacza to, że Bóg wiecznie sprzeciwia się temu, co robi człowiek. W rzeczywistości chodzi o to, że gdy człowiek działa ze swoim egoizmem w sposób, który narusza wieczne prawo Boga, naturalnie odczuwa frustrację, będąc odrzuconym przez prawo Prawdy.
Im więcej próbujemy polegać na Bogu, tym więcej On wydaje się testować nas przyjemnościami zmysłów i rozkoszami ego. W końcu ostatni cios, który nam zadaje, jest rzeczywiście nie do zniesienia. Ci, którzy go znoszą, sami są bogami.