Jeśli nie widzisz swojej natury, nie powinieneś krytykować dobroci innych. Oszukiwanie siebie nie daje żadnej korzyści. Dobre i złe są wyraźnie odróżnialne. Przyczyna i skutek są jasne. Ale głupcy nie wierzą i wpadają prosto do piekła wiecznej ciemności, nawet o tym nie wiedząc. Tym, co ich powstrzymuje od wiary, jest ciężar ich karmy. Są jak ślepi ludzie, którzy nie wierzą, że istnieje coś takiego jak światło. Nawet jeśli im to wyjaśnisz, nadal nie będą wierzyć, ponieważ są ślepi. Jak mogą rozróżnić światło?
Ale zwiedzeni ludzie nie zdają sobie sprawy, że ich własny umysł jest Buddą. Nadal szukają na zewnątrz.
Ludzie tego świata są zwiedzeni. Zawsze czegoś pragną – zawsze, jednym słowem, szukają.
Ale ludzie o najgłębszym zrozumieniu patrzą w siebie, nie rozpraszając się niczym. Ponieważ czysty umysł to Budda, osiągają zrozumienie Buddy bez używania umysłu.
Ludzie, którzy nie widzą swojej natury i wyobrażają sobie, że mogą przez cały czas praktykować bezmyślność, są kłamcami i głupcami.
Ludzie tego świata są zwiedzeni. Zawsze tęsknią za czymś, zawsze, jednym słowem, szukają. Ale mędrcy budzą się. Wybierają rozum ponad zwyczajem. Koncentrują swoje umysły na tym, co wzniosłe, i pozwalają ciałom zmieniać się wraz z porami roku.
...głupcy tego świata wolą szukać mędrców daleko stąd. Nie wierzą, że mądrość ich własnego umysłu to mędrzec... sutry mówią: „Umysł to nauka”. Ale ludzie bez zrozumienia nie wierzą we własny umysł ani w to, że zrozumienie tej nauki może uczynić ich mędrcami. Wolą szukać wiedzy dalekiej i tęsknić za rzeczami w przestrzeni, obrazami buddy, światłem, kadzidłem i kolorami. Padają ofiarą fałszywych pojęć i tracą rozum na szaleństwo.