Czy kiedykolwiek siedziałeś bardzo cicho z zamkniętymi oczami i obserwowałeś ruch swojego własnego myślenia? Czy obserwowałeś, jak pracuje twój umysł? A może raczej twój umysł obserwował samego siebie w działaniu, tylko po to, by zobaczyć, czym są twoje myśli, jakie są twoje uczucia, jak patrzysz na drzewa, kwiaty, ptaki, ludzi, jak reagujesz na sugestię lub reagujesz na nową ideę? Czy kiedykolwiek to zrobiłeś?
Kiedy nie nazwiesz grupy ludzi, jesteś zmuszony patrzeć na każdą twarz indywidualnie i nie traktować ich wszystkich jako masę.
Wszyscy chcemy być sławnymi ludźmi, a w momencie, gdy chcemy być kimś, już nie jesteśmy wolni.
Większość ludzi lubi żyć w iluzjach.
Zrozumienie siebie pojawia się tylko w relacji, w obserwowaniu siebie w relacji do ludzi, idei i rzeczy; do drzew, ziemi i świata wokół ciebie i w tobie. Relacja jest lustrem, w którym ujawnia się ja. Bez samowiedzy nie ma podstaw do właściwego myślenia i działania.
Miłość jest najbardziej praktyczną rzeczą na świecie. Kochać, być życzliwym, nie być chciwym, nie być ambitnym, nie być pod wpływem innych ludzi, lecz myśleć samodzielnie - to wszystko bardzo praktyczne rzeczy, które doprowadzą do praktycznego, szczęśliwego społeczeństwa.
Nadzieja tkwi w ludziach, nie w społeczeństwie, nie w systemach, ale w tobie i we mnie.
Większość ludzi jest nieszczęśliwa; są nieszczęśliwi, ponieważ nie ma w ich sercach miłości.