Zapomnieliśmy, że myśli i słowa są konwencjami, i że fatalne jest traktowanie konwencji zbyt poważnie. Konwencja to społeczna wygoda, jak na przykład pieniądze... ale absurdalne jest traktowanie pieniędzy zbyt poważnie, mylenie ich z prawdziwym bogactwem... W podobny sposób myśli, idee i słowa są "monetami" dla prawdziwych rzeczy.
Nie pozwól, by szybkość, z jaką te myśli mogą się zmieniać, oszukała cię w poczuciu, że myślisz je wszystkie naraz.
Osoba, która myśli za dużo, myśli tylko o swoich myślach.
Rzadko zdajemy sobie sprawę, na przykład, że nasze najbardziej prywatne myśli i emocje tak naprawdę nie są nasze. Myślimy w kategoriach języków i obrazów, które nie zostały przez nas wynalezione, ale które zostały nam przekazane przez nasze społeczeństwo.
Lecz nirwana to radykalna transformacja tego, jak czuje się życie: czuje się, jakby wszystko było mną lub jakby wszystko – w tym "moje" myśli i działania – działy się same. Nadal są wysiłki, wybory i decyzje, ale nie ma poczucia, że "ja je podejmuję"; one same pojawiają się w stosunku do okoliczności. To więc poczuć życie, nie jako spotkanie podmiotu z przedmiotem, lecz jako spolaryzowane pole, w którym rywalizacja przeciwieństw stała się zabawą przeciwieństw.
Ten obecny moment nigdy nie staje się rzeczywistością i nigdy nie przestaje istnieć, to po prostu nasze umysły tworzą ciągłość myśli, którą nazywamy czasem. W teraźniejszym momencie jest nirwana.
Osoba, która cały czas myśli, nie ma o czym myśleć, poza myślami. Straci więc kontakt z rzeczywistością i żyje w świecie iluzji.