Kiedy stajesz się komfortowy z niepewnością, w twoim życiu otwierają się nieskończone możliwości. Oznacza to, że strach nie jest już dominującym czynnikiem w tym, co robisz, i nie powstrzymuje cię już przed podjęciem działania, aby rozpocząć zmiany. Rzymski filozof Tacyt słusznie zauważył, że „pragnienie bezpieczeństwa stoi w opozycji do każdej wielkiej i szlachetnej działalności”. Jeśli niepewność jest dla ciebie nieakceptowalna, zamienia się w strach. Jeśli jest całkowicie akceptowalna, zamienia się w żywotność, czujność i kreatywność.
Ostatecznie nie ma czegoś takiego jak "moja świadomość", jest tylko jedna świadomość i poczucie połączenia z tą jedną świadomością (czuję to nieprzerwanie, dlatego mogę powiedzieć, że wiem to na pewno), poczucie tego połączenia z jedną świadomością, która przenika wszechświat, która w niektórych tradycjach nazywana jest Bogiem, poczucie tego uwalnia cię od strachu, od lęku i przenosi cię do bardzo głębokiego miejsca pokoju, ale także do wyższego stanu życia.
Życie większości ludzi jest prowadzone przez pragnienie i strach. Pragnienie to potrzeba dodania czegoś do siebie, aby stać się pełniejszym sobą. Cały strach to strach przed utratą czegoś i przez to przed staniem się mniejszym. Te dwa ruchy zasłaniają fakt, że Bycie nie może być dane ani odebrane. Bycie w pełni już jest w tobie, Teraz.
Cała negatywność jest wynikiem nagromadzenia psychologicznego czasu i zaprzeczania teraźniejszości. Niepokój, lęk, napięcie, stres, zmartwienia – wszystkie formy strachu – są wynikiem zbyt dużej przyszłości i zbyt małej obecności. Wina, żal, urazy, pretensje, smutek, gorycz i wszystkie formy nieprzebaczenia są wynikiem zbyt dużej przeszłości i zbyt małej obecności.
Skieruj całą swoją uwagę na to, co czujesz, i powstrzymaj się od mentalnego etykietowania tego. Kiedy wchodzisz w uczucie, bądź intensywnie czujny. Na początku może to wydawać się ciemnym i przerażającym miejscem, a gdy pojawi się chęć, by od niego uciec, obserwuj ją, ale nie reaguj na nią. Cały czas koncentruj uwagę na bólu, czuj żałobę, strach, przerażenie, samotność, cokolwiek to jest. Bądź czujny, bądź obecny - obecny całym swoim Bytem, z każdą komórką swojego ciała. Robiąc to, wnosisz światło w tę ciemność. To jest płomień twojej świadomości.
Jak cudownie jest wyjść poza pragnienie i lęk w swoich relacjach. Miłość nie pragnie ani nie boi się niczego.
Kiedy jesteś całkowicie obecny z każdym, kogo spotykasz, porzucasz koncepcyjną tożsamość, którą stworzyłeś dla tej osoby - swoją interpretację tego, kim ona jest i co zrobiła w przeszłości - i jesteś w stanie interactować bez egoicznych ruchów pragnienia i strachu. Uwaga, będąca czujną ciszą, jest kluczem.
Jeśli nie akceptujesz niepewności, zamienia się ona w strach. Jeśli jest ona całkowicie akceptowalna, zamienia się w większą żywotność, czujność i kreatywność.