Dlaczego boisz się śmierci? Gdzie jesteś, tam śmierć nie istnieje. Gdzie śmierć jest, tam ciebie nie ma. Czego się boisz?
Ludzie są tak bezmyślni, ba, tak szaleni, że niektórzy, bojąc się śmierci, zmuszają się do jej przyjęcia.
Jeśli śmierć nie sprawia ci bólu, kiedy jesteś martwy, to głupota pozwalać, by strach przed nią sprawiał ci ból teraz.
Każde narzędzie, które pozwala uwolnić się od strachu przed innymi, jest naturalnym dobrem.
Ludzie, wierzący w mity, zawsze będą się bać czegoś strasznego, wiecznej kary jako pewnej lub prawdopodobnej . . . Ludzie opierają wszystkie te lęki nie na dojrzałych opiniach, ale na irracjonalnych fantazjach, że bardziej niepokoi ich strach przed nieznanym niż konfrontacja z faktami. Spokój umysłu leży w uwolnieniu się od tych wszystkich lęków.
To, czego ludzie się boją, to nie to, że śmierć to unicestwienie, ale to, że to nie jest koniec.
Nie bój się boga, nie martw się o śmierć; to, co dobre, jest łatwe do zdobycia, a to, co straszne, łatwe do zniesienia.
Nie ma niczego do strachu przed bogami, nie ma niczego do odczucia w śmierci, dobro może być osiągnięte, zło może być zniesione.
Niesprawiedliwość nie jest zła sama w sobie, ale tylko w strachu i obawie, że nie ujdzie się przed tymi, którzy zostali wyznaczeni do ukarania wykroczenia.
Człowiek, który wzbudza strach, nie może być wolny od strachu.
Dlaczego miałbym bać się śmierci? Jeśli jestem, śmierć nie istnieje. Jeśli śmierć istnieje, mnie już nie ma. Dlaczego miałbym bać się tego, co może istnieć tylko wtedy, gdy mnie nie ma?
Niech nic w twoim życiu nie zostanie zrobione, co wywołałoby strach, jeśli stanie się znane twojemu sąsiadowi.
Lepiej jest być wolnym od strachu leżąc na sienniku, niż mieć złotą sofę i bogaty stół i być pełnym zmartwień.