Śmiej się z ludźmi, którzy się śmieją, płacz z tymi, którzy płaczą, ale nie wpadaj do rzeki światowej iluzji. Pozostań na brzegu.
Poznać siebie jako jedyną rzeczywistość, a wszystko inne jako tymczasowe i przemijające to wolność, pokój i radość. To wszystko jest bardzo proste. Zamiast widzieć rzeczy jako wymyślone, naucz się widzieć je takimi, jakimi są. Kiedy będziesz w stanie zobaczyć wszystko takim, jakie jest, zobaczysz również siebie takim, jakim jesteś. To jak czyszczenie lustra. To samo lustro, które pokazuje ci świat takim, jaki jest, pokaże ci także twoją własną twarz. Myśl „ja jestem” to szmatka do polerowania. Używaj jej.
Tak naprawdę szukasz siebie, nie wiedząc o tym. Tęsknisz za miłością godną miłości, za doskonałym kochaniem. Z powodu ignorancji szukasz tego w świecie przeciwieństw i sprzeczności. Kiedy znajdziesz to w sobie, twoje poszukiwania skończą się.
Kiedy nie wymagasz niczego od świata ani od Boga, kiedy niczego nie chcesz, nie szukasz, niczego nie oczekujesz, wtedy najwyższy stan przyjdzie do ciebie nieproszony i niespodziewany.
W momencie, kiedy poznasz swoje prawdziwe istnienie, nie będziesz się bać niczego. Śmierć daje wolność i moc. Aby być wolnym na świecie, musisz umrzeć dla świata. Wtedy wszechświat stanie się twoim, stanie się twoim ciałem, wyrazem i narzędziem. Szczęście bycia całkowicie wolnym jest nie do opisania.
Nie jesteś w świecie... świat jest w tobie," co miał na myśli? [To znaczy, że nie ma „ciebie”, który jest realny lub w jakimkolwiek świecie. „Świat jest w tobie” oznacza, że świat jest w twoim „umysle” i nie jest niczym więcej niż wytworem twoich wyobrażeń, wywołanych przez programowanie i warunkowanie.]
Kiedy umysł jest cichy, poznajemy siebie jako czystego świadka. Wycofujemy się z doświadczenia i jego doświadczającego oraz stajemy w czystej świadomości, która jest pomiędzy a poza tymi dwoma. Osobowość, oparta na identyfikacji ze sobą, na wyobrażeniu sobie, że jest czymś: "jestem tym, jestem tamtym", trwa, ale tylko jako część obiektywnego świata. Jej identyfikacja z świadkiem pęka.
Nie jesteś w tym świecie. Ten świat jest w tobie.
Tylko ludzie, którzy przeszli poza świat, mogą go zmienić.
Kiedy pragniesz dobra wspólnego, cały świat pragnie tego z tobą. Uczyń pragnienie ludzkości swoim i pracuj na jego rzecz. Tam nie możesz ponieść porażki.
Dopóki umysł jest obecny, twoje ciało i twój świat są obecne. Twój świat jest stworzony przez umysł, subiektywny, zamknięty w umyśle, fragmentaryczny, tymczasowy, osobisty, zawieszony na nici pamięci.
Rzuciłeś na siebie świat swojej wyobraźni, oparty na wspomnieniach, pragnieniach i lękach, i uwięziłeś się w nim. Przerwij czar i bądź wolny.
Gdy zdasz sobie sprawę, że świat jest twoją własną projekcją, będziesz wolny od niego. Nie musisz uwalniać się od świata, który nie istnieje, poza twoją własną wyobraźnią! Niezależnie od tego, jak wygląda obraz, piękny czy brzydki, to ty go malujesz i nie jesteś od niego związany. Zdaj sobie sprawę, że nie ma nikogo, kto zmusza cię do tego, że to jest skutek przyzwyczajenia do traktowania wyobrażonego jako prawdziwe. Zobacz wyobrażone jako wyobrażone i bądź wolny od strachu.
Moje rzeczywiste doświadczenie nie różni się. To moja ocena i postawa są różne. Widzę ten sam świat, co ty, ale nie w ten sam sposób. Nie ma w tym nic tajemniczego. Każdy widzi świat przez pryzmat wyobrażenia, które ma o sobie. Jak myślisz o sobie, tak myślisz o świecie. Jeśli wyobrażasz sobie, że jesteś oddzielony od świata, świat pojawi się jako oddzielony od ciebie, a ty doświadczysz pragnienia i strachu. Ja nie widzę świata jako oddzielonego ode mnie, więc nie ma nic, czego bym pragnął, ani czego bym się bał.
W twoim świecie wszystko musi mieć początek i koniec. Jeśli nie ma, nazywasz to wiecznym. Moim zdaniem nie ma czegoś takiego jak początek i koniec – to wszystko jest związane z czasem. Ponadczasowe istnienie jest całkowicie w teraźniejszości. Istnienie i nieistnienie przeplatają się, a ich rzeczywistość jest chwilowa. Niezmienna Rzeczywistość leży poza przestrzenią i czasem.
Zdaj sobie sprawę, że twój świat to tylko odbicie ciebie i przestań obwiniać odbicie. Zajmij się sobą, ustaw się w porządku; mentalnie i emocjonalnie. Fizyczne ciało podąży automatycznie.
Wszyscy popełniają ten sam błąd: odrzucają środki, ale chcą celów. Chcesz pokoju i harmonii na świecie, ale odrzucasz je w sobie.
Świat nie poddaje się zmianom. Z samej swojej natury jest bolesny i przemijający. Zobacz go takim, jakim jest, i uwolnij się od wszelkich pragnień i lęków. Kiedy świat cię nie trzyma i nie wiąże, staje się miejscem radości i piękna. Możesz być szczęśliwy w świecie tylko wtedy, gdy będziesz wolny od niego.
Świat jest iluzją. Dlaczego jest nierealny? Ponieważ żadne z wiedzy nie pozostanie trwałe, jako prawdziwa wiedza. Miałem wiele tożsamości; byłem dzieckiem, byłem chłopcem, byłem nastolatkiem, byłem mężczyzną w średnim wieku, byłem starcem. Jak inne tożsamości, które myślałem, że będą trwałe, nigdy takimi nie były. W końcu stałem się bardzo stary... Więc która tożsamość pozostała ze mną szczera?
Nie potrzebujesz wyjścia! Czy nie widzisz, że wyjście jest także częścią snu? Wszystko, co musisz zrobić, to zobaczyć sen jako sen... Gdziekolwiek cię zaprowadzi, będzie to sen. Sama idea wyjścia poza sen jest iluzoryczna. Po co gdziekolwiek iść? Po prostu zdaj sobie sprawę, że śnisz sen, który nazywasz światem, i przestań szukać wyjścia. Sen nie jest twoim problemem. Twoim problemem jest to, że lubisz jedną część swojego snu, a nie inną. Kochaj wszystko, albo nic, i przestań narzekać. Kiedy zobaczysz sen jako sen, zrobiłeś wszystko, co trzeba było zrobić.
Po prostu podążałem za wskazówką (mojego nauczyciela), którą było skoncentrowanie umysłu na czystym byciu "jestem" i pozostanie w nim. Siadałem na godzinami, mając w umyśle tylko "jestem", a wkrótce spokój, radość i głęboka, obejmująca miłość stały się moim normalnym stanem. W nim wszystko zniknęło - ja, mój Guru, życie, które prowadziłem, świat wokół mnie. Pozostał tylko spokój i niezgłębiona cisza.
Chwycij najważniejszą rzecz: że świat i jaźń są jednym i doskonałym. Tylko twoje nastawienie jest błędne i wymaga korekty.
W moim świecie nic nigdy nie idzie źle.
Świat, o którym myślisz, jest w twoim własnym umyśle.
Nie ma żadnych kroków do samorealizacji. Nie ma w tym nic stopniowego. Dzieje się to nagle i jest nieodwracalne. Przechodzisz do nowego wymiaru, z którego poprzednie wydają się jedynie abstrakcjami. Podobnie jak o wschodzie słońca widzisz rzeczy takimi, jakimi są, tak przy samorealizacji widzisz wszystko takim, jakie jest. Świat iluzji zostaje pozostawiony za sobą.