Eckhart Tolle Cytaty o Człowieku
Gdy uświadomisz sobie ciszę, natychmiast pojawia się stan wewnętrznej spokojnej czujności. Jesteś obecny. Wyszedłeś z tysięcy lat zbiorowego ludzkiego uwarunkowania.
Zło to skrajna manifestacja ludzkiej nieświadomości.
Ludzka kondycja: zagubiony w myślach.
Kiedy spotykasz kogoś, jest to święte spotkanie. Głównym wydarzeniem jest pole energii obecności, które pojawia się między tobą a drugim człowiekiem. Cieszysz się tym. W spotkaniu jest głęboka radość.
Upewnij się, że twoje cele są dynamiczne, to znaczy, że wskazują na aktywność, którą wykonujesz i dzięki której jesteś połączony z innymi ludźmi, a także z całością. Wyobraź sobie, jak inspirujesz niezliczonych ludzi swoją pracą i wzbogacasz ich życie. Poczuj siebie jako otwarcie, przez które energia płynie z niematerialnego Źródła całego życia przez ciebie dla dobra wszystkich.
Każdy człowiek w ludzkiej formie ma ograniczenia.
Wystarczy przeczytać historię XX wieku, aby zobaczyć, że była to kulminacja ludzkiego szaleństwa, jeśli oceniać ją pod względem przemocy ludzkiej zadanej innym ludziom.
Świadomość to moc, która jest ukryta w teraźniejszym momencie. … Ostatecznym celem ludzkiego istnienia, a więc twoim celem, jest przynieść tę moc do tego świata.
Świadomość zwierząt zaczyna się zmieniać, gdy ma ono interakcję z człowiekiem, który wykracza poza myślenie. To nie tylko zwierzęta pomagają nam; my także pomagamy zwierzętom.
Od czasów starożytnych termin przebudzenie był używany jako rodzaj metafory wskazującej na transformację ludzkiej świadomości. W Nowym Testamencie są przypowieści mówiące o znaczeniu bycia czujnym, o niepowrocie do snu.
Prawdziwa kreatywność płynie tylko z ciszy. Kiedy cisza staje się świadoma, wymiar duchowy wchodzi w twoje życie i zaczynasz być prowadzony przez inteligencję znacznie większą niż ludzki umysł.
Jesteś Wszechświatem, który wyraża siebie jako człowiek przez chwilę.
W tobie, jak i w każdym człowieku, istnieje wymiar świadomości znacznie głębszy niż myśl. Jest to istota tego, kim jesteś. Możemy to nazwać obecnością, świadomością, nieukierunkowaną świadomością.
Czyż nie byłoby cudownie, gdybyś mógł oszczędzić im wszelkiego cierpienia? Nie, nie byłoby. Nie rozwinęliby się jako ludzie i pozostaliby płytcy, zidentyfikowani z zewnętrzną formą rzeczy. Cierpienie prowadzi cię głębiej. Paradoks polega na tym, że cierpienie jest wynikiem identyfikacji z formą i eroduje identyfikację z formą. Duża część z tego wynika z ego, chociaż ostatecznie cierpienie niszczy ego — ale nie zanim nie będziesz cierpieć świadomie.
