Kluczowa postać wprowadzenia indyjskich filozofii do świata zachodniego. Słynie z przemówień wygłoszonych na Parlamentach Religii Świata w 1893 roku, w których mówił o uniwersalności duchowości i znaczeniu tolerancji religijnej. Jego nauki podkreślały potrzebę osobistego rozwoju duchowego oraz ideę służenia ludzkości jako formy kultu. Odegrał kluczową rolę w odrodzeniu hinduizmu i promocji filozofii Wedanty na całym świecie. Jego praca zainspirowała wielu do zgłębiania myśli duchowej i filozoficznej.
Znasz swoją prawdziwą naturę [jako boską]. Jesteś królem, a grasz rolę żebraka... Wszystko to zabawa. Poznaj to i graj. To wszystko, co w tym jest. Potem to ćwicz. Cały wszechświat to ogromna zabawa.
Człowiek może myśleć o boskich rzeczach tylko w swoim ludzkim sposób, dla nas Absolut może być wyrażony tylko w naszym względnym języku.
Skieruję swoją uwagę na jednostkę, aby uczynić ją silną, by nauczyć ją, że sama jest boska, i wzywam ludzi do uświadomienia sobie tej boskości w sobie. To naprawdę jest ideał – świadomy lub nieświadomy – każdej religii.
Wedy uczą, że dusza jest boska, tylko uwięziona w więzach materii; doskonałość zostanie osiągnięta, gdy ten związek pęknie, a słowo, które używają do tego, to Mukti - wolność, wolność od więzów niedoskonałości, wolność od śmierci i cierpienia.
Każdy człowiek jest boski. Każdy człowiek, którego widzisz, jest Bogiem z natury.
