Kluczowa postać wprowadzenia indyjskich filozofii do świata zachodniego. Słynie z przemówień wygłoszonych na Parlamentach Religii Świata w 1893 roku, w których mówił o uniwersalności duchowości i znaczeniu tolerancji religijnej. Jego nauki podkreślały potrzebę osobistego rozwoju duchowego oraz ideę służenia ludzkości jako formy kultu. Odegrał kluczową rolę w odrodzeniu hinduizmu i promocji filozofii Wedanty na całym świecie. Jego praca zainspirowała wielu do zgłębiania myśli duchowej i filozoficznej.
Każda najmniejsza część, każdy atom w uniwersum jest w ciągłym stanie zmiany i ruchu, ale samo uniwersum jako całość jest niezmienne, ponieważ ruch lub zmiana to względna rzecz; możemy myśleć o czymś w ruchu tylko w porównaniu do czegoś, co się nie rusza.
To subiektywny świat rządzi obiektywnym. Zmień przedmiot, a obiekt z pewnością się zmieni; oczyść się, a świat z pewnością zostanie oczyszczony.
Wszystka zewnętrzna przyjemność ostatecznie przynosi ból, z powodu zmiany lub śmierci.
Każda zmiana jest nam narzucana.
To tylko wolność, która nigdy się nie zmienia, a tylko to, co niezmienne, jest wolne; ponieważ zmiana jest wytwarzana przez coś zewnętrznego w stosunku do rzeczy lub w niej samej, co jest silniejsze od otoczenia.
Ciała przychodzą i odchodzą, ale dusza się nie zmienia.