Kluczowa postać wprowadzenia indyjskich filozofii do świata zachodniego. Słynie z przemówień wygłoszonych na Parlamentach Religii Świata w 1893 roku, w których mówił o uniwersalności duchowości i znaczeniu tolerancji religijnej. Jego nauki podkreślały potrzebę osobistego rozwoju duchowego oraz ideę służenia ludzkości jako formy kultu. Odegrał kluczową rolę w odrodzeniu hinduizmu i promocji filozofii Wedanty na całym świecie. Jego praca zainspirowała wielu do zgłębiania myśli duchowej i filozoficznej.
Chemia przestaje się rozwijać, gdy zostanie znaleziony jeden pierwiastek, z którego wszystkie inne można wyprowadzić. Fizyka przestaje się rozwijać, gdy zostanie znaleziona jedna siła, z której wszystkie inne są manifestacjami. Tak więc religia przestaje się rozwijać, gdy osiągnięte zostaje jedność, co ma miejsce w hinduizmie.
Dusza nie składa się z żadnych materiałów. Jest jednością, niepodzielną. Dlatego musi być niezniszczalna.
Istnieje tylko jedna Dusza w Wszechświecie. Nie ma „ciebie” ani „mnie”; wszelka różnorodność zlewa się w absolutną jedność, jedno nieskończone istnienie – Bóg.
Jiva (indywidualna dusza) jest świadomym władcą tego ciała, w którym pięć zasad życia łączy się w jedność, a jednak ta sama Jiva jest Atmanem, ponieważ wszystko jest Atmanem.
