Kluczowa postać wprowadzenia indyjskich filozofii do świata zachodniego. Słynie z przemówień wygłoszonych na Parlamentach Religii Świata w 1893 roku, w których mówił o uniwersalności duchowości i znaczeniu tolerancji religijnej. Jego nauki podkreślały potrzebę osobistego rozwoju duchowego oraz ideę służenia ludzkości jako formy kultu. Odegrał kluczową rolę w odrodzeniu hinduizmu i promocji filozofii Wedanty na całym świecie. Jego praca zainspirowała wielu do zgłębiania myśli duchowej i filozoficznej.
W momencie, gdy uświadomiłem sobie Boga siedzącego w świątyni każdego ludzkiego ciała, w momencie, gdy stoję w szacunku przed każdym człowiekiem i widzę Boga w nim - w tym momencie jestem wolny od więzów, wszystko, co więzi, znika, i jestem wolny.
Człowiek może myśleć o boskich rzeczach tylko w swoim ludzkim sposób, dla nas Absolut może być wyrażony tylko w naszym względnym języku.
Istnieją ołtarze, ale oto największy z ołtarzy, żywe, świadome ludzkie ciało, a modlitwa przy tym ołtarzu jest o wiele wyższa niż modlitwa przy martwych symbolach.
Wielkie okazje budzą nawet najniższych ludzi do pewnego rodzaju wielkości, ale tylko ten jest naprawdę wielki, którego charakter jest zawsze wielki, niezależnie od miejsca, w którym się znajduje.
