Pomóż ludziom medytować, ponieważ nie ma nic bardziej kreatywnego niż medytacja. Każda sztuka i każda kreatywność może zostać ogromnie wzmocniona przez medytację. Jeśli ktoś jest malarzem i zaczyna medytować, jego malarstwo nagle wzrośnie, stanie się głębokie - ponieważ cokolwiek malujesz, odzwierciedla twój umysł. Jeśli umysł staje się głębszy, twoje malarstwo stanie się głębsze. Malujesz swój umysł. Co innego możesz malować? Malujesz siebie.
Jeśli twoja kreatywność pochodzi z twojej ciszy, z twojego Zenu, z twoich medytacji, wtedy jest autentyczna, oryginalna. Jeśli pochodzi tylko jako zajęcie, ponieważ czujesz się zagubiony i nie ma nic do zrobienia – długa przerwa, więc zaczynasz coś robić... To nie wychodzi z twojej ciszy, to wychodzi z twojego szalonego umysłu.
Umysł nieustannie mówi. Jeśli wewnętrzny dialog zniknie chociażby na chwilę, będziesz w stanie dostrzec stan bezmyślności. To właśnie medytacja. Stan bezmyślności to właściwy stan. To twój stan.
Pamiętaj, inteligencja nie jest częścią umysłu. Intelekt jest, ale inteligencja nie; dlatego intelektualista jest pełen umysłu, ale w życiu zachowuje się bardzo nieinteligentnie. Ma pewną ekspertyzę, jest intelektualnie wykształcony do wykonywania określonego zadania, jego umysł działa jak komputer. Ale życie nie jest jednolinijne, nie możesz wyczerpać go w jednej ekspertyzie; jest wielowymiarowe.
Jeśli umysł chce pojąć rzeczywistość, musi wyjść poza przeszłość i przyszłość. Ale wychodząc poza przeszłość i przyszłość, przestaje być w ogóle umysłem. Stąd naleganie wszystkich wielkich mistrzów świata, że drzwi do rzeczywistości to brak-umysłu.
Umysł tylko myśli, medytacja żyje.
Człowiek pragnie dwóch sprzecznych rzeczy razem: pragnie pokoju i jest ambitny. To niemożliwe. Jeśli jesteś ambitny, twój umysł będzie nieustannie niespokojny. Jeśli chcesz pokoju, to pierwszym warunkiem jest porzucenie wszelkich ambicji. Dopóki nie porzucisz ambicji, nie będziesz w stanie być spokojny, w pokoju, nie będziesz w stanie się zrelaksować.
Tak działa umysł: jego całe zainteresowanie skupia się na tym, czego nie masz.
Medytacja to nieskierowany umysł, po prostu słuchasz w milczeniu, nie z napięciem w umyśle, nie z pragnieniem poznania i nauki, nie, z całkowitym rozluźnieniem, w oddaniu, w otwarciu swojej istoty. Słuchasz, nie po to, aby wiedzieć, po prostu słuchasz, aby zrozumieć.
Kreatywność ma dwie możliwości. Jedna to taka, która powstaje z twojej ciszy, miłości, zrozumienia, twojej jasności widzenia, twojej intymnej przyjaźni z istnieniem - wtedy kreatywność jest zdrowa. Ale jeśli nie powstaje z medytacji, ciszy, pokoju, zrozumienia i miłości, wtedy jest niebezpieczeństwo. Może powstawać z twojego zagubionego umysłu. Może powstawać z twojego szaleństwa.
Aby być tu i teraz, musisz być w medytacji, poza umysłem.
Moje przesłanie, mój klucz, mój złoty klucz do przemiany twoich energii to kreatywność. Bądź coraz bardziej kreatywny, a powoli zobaczysz, jak transformacja zachodzi sama. Twój umysł zniknie, twoje ciało będzie miało zupełnie inne wrażenie, a ty nieustannie będziesz świadomy, że jesteś oddzielony, że jesteś czystym świadkiem.
Medytacja to stan bezmyślności! Nie możesz znaleźć medytacji przez umysł, ponieważ umysł będzie się samopowtarzać! Medytację można znaleźć tylko przez odłożenie umysłu na bok, przez bycie spokojnym, obojętnym, nieidentyfikującym się z umysłem.
Bez żadnej walki, po prostu będąc świadkiem, umysł znika.
Cała kreatywność to głębokie cierpienie, chyba że twoja kreatywność nie pochodzi z umysłu, ale z medytacji. Kiedy pochodzi z medytacji, kreatywność to dzielenie się radością, dzielenie się błogością, którą masz. Umysł nie ma radości – to naprawdę rana, bardzo bolesna.
Jeśli tylko będziesz słuchać, to stanie się to medytacją. Bez medytacji nie usłyszysz. Jaki jest sens medytacji? Medytacja istnieje tylko tam, gdzie nie ma umysłu; gdzie znikł wewnętrzny dialog.
Między dwoma myślami spróbuj być czujny; spójrz na przerwę, przestrzeń między nimi. Nie zobaczysz umysłu; to jest twoja natura. Myśli przychodzą i odchodzą - są przypadkowe - ale ta wewnętrzna przestrzeń zawsze pozostaje. Chmury zbierają się i odchodzą, znikają - są przypadkowe - ale niebo pozostaje. Jesteś niebem.
Twoje ego to tylko idea zaszczepiona w twoim umyśle. Jest toksyczne. Twoje ego sprawia, że stajesz się coraz bardziej szalony.
Tylko jedna cecha Buddy musi zostać zapamiętana. Składa się on tylko z jednej cechy: świadectwa. To małe słowo „świadectwo” zawiera całą duchowość. Świadcz, że nie jesteś ciałem. Świadcz, że nie jesteś umysłem. Świadcz, że jesteś tylko świadkiem. W miarę jak świadectwo pogłębia się, zaczynasz upijać się boskością. To nazywane jest ekstazą.
Niezależnie od tego, czy tworzysz, czy obserwujesz obiektywny kawałek kreatywności, medytacja powinna być kluczem. Bez niej umysł może tylko rozprzestrzeniać na płótnie swoje koszmary. Większość obrazów wielkich malarzy, takich jak Paul Gaugin czy Picasso, to prawie jak wymiociny. Nie mogli powstrzymać swojej agonii i cierpienia - było ich tak dużo, że wyrzucili to na płótno, aby uzyskać ulgę. Prawdziwa obiektywna sztuka to nie ulga; to nie choroba, od której chcesz się uwolnić. To błogość, którą chcesz się podzielić. A dzieląc się nią, rośnie; masz jej więcej, im więcej się dzielisz.
Kiedy nie ma umysłu, jesteś w jodze; kiedy jest umysł, nie jesteś w jodze. Możesz robić wszystkie postawy, ale jeśli umysł dalej działa, jeśli myślisz, to nie jesteś w jodze. Joga to stan bez umysłu. Jeśli potrafisz być bez umysłu, nie robiąc żadnej postawy, stałeś się doskonałym joginem. To zdarzyło się wielu bez robienia postur, a nie stało się wielu, którzy robili postury przez wiele żyć.
Tylko przez bycie świadomym, myśli zaczynają znikać. Nie ma potrzeby walczyć. Twoja świadomość wystarczy, aby je zniszczyć. A gdy umysł jest pusty, świątynia jest gotowa. A wewnątrz tej świątyni jedynym bogiem, którego warto postawić, jest cisza. Więc te trzy słowa musisz zapamiętać: relaksacja, bezmyślność, cisza. A jeśli te trzy słowa przestaną być dla ciebie słowami, a staną się doświadczeniami, twoje życie zostanie przemienione.
Moi sannyasini muszą być twórcami, nie przez umysł, ale przez medytację. A to przychodzi samo z siebie, nie trzeba nawet o tym myśleć. Więc nie uczę kreatywności, uczę tylko ciszy. A z tej ciszy rodzi się wielka kreatywność. Człowiek sam jest zaskoczony, ile nosił w sobie, niewyrażonego, jak wielki był jego potencjał. Kiedy się z tym spotka, nie może w to uwierzyć!
W tym świecie największa odwaga polega na odłożeniu umysłu na bok. Najodważniejszy człowiek to ten, który potrafi zobaczyć świat bez bariery umysłu, takim, jakim on jest. To jest niesamowicie inne, zupełnie piękne. Nie ma nikogo, kto byłby gorszy, i nie ma nikogo, kto byłby lepszy – nie ma żadnych różnic.
Prawdziwa muzyka pomoże Ci skierować się ku medytacji, poza potrzeby umysłu, ku potrzebom duchowym. Prawdziwa poezja da Ci wgląd w umysły mędrców – oczywiście tylko wgląd. Otworzy okno, byś mógł zobaczyć odległe Himalaje. I wtedy w Tobie rodzi się pragnienie, i zaczynasz podróżować.