Duchowy rozwój bez kontroli nad umysłem to po prostu iluzja.
Jeśli pozwolimy, aby nasz umysł nami rządził, zostaniemy pokonani. Umysł sprawia, że jesteśmy leniwi, niezadowoleni i nieuważni. Używając naszej inteligencji, musimy walczyć z tym lenistwem z entuzjazmem.
Rzeczy mogą dawać przyjemność umysłowi i zmysłom, ale tylko miłość może dawać przyjemność sercu. A ostatecznie to jest to, czego szukamy.
Człowiek nie może być oświecony przez żadną organizację, wiarę, dogmat, kapłana czy rytuał, ani przez żadną filozoficzną wiedzę czy technikę psychologiczną. Musi to znaleźć przez zrozumienie treści swojego własnego umysłu, przez obserwację, a nie przez intelektualną analizę czy introspektywną sekcję.
Egoizm jest naszym wrogiem. Jednak jesteśmy skłonni popaść w ten stan umysłu. Leczeniem jest służba.
Miłość może być bardzo mistyczną i tajemniczą rzeczą, ponieważ miłość wytryska z głębin naszej duszy. Nie pochodzi z nieustannie zmieniających się przypływów naszego umysłu czy intelektu.
Najgorsza tragedia polega na tym, że niekontrolowany umysł kradnie naszą świadomość od Krishny i to jest początek, istota wszelkiego cierpienia.
Aby uczynić postęp duchowy, musimy być bardzo uważni w naszych kontaktach z umysłem.
Możesz podbić cały świat, wszechświat, ale jeśli nie potrafisz pokonać swojego umysłu i zmysłów, jesteś pokonany w życiu.
Zatopmy się w najwyższej z modlitw, Hare Krishna Maha Mantrze, skupmy nasz umysł, prosząc o służbę i prosząc o moc, aby przez naszą służbę zadowolić Pana, ponieważ w istocie sukces naszej służby zależy od tego, jak zadowalamy Krishnę.
Umysł jest największym wrogiem człowieka, gdy jest niekontrolowany, ale większość ludzi wkłada pełną wiarę w swojego wroga.
Miłość to najbardziej satysfakcjonujący sposób kontrolowania umysłu… Bhakti czyni nas jednolitymi, kiedy budzi nasz wrodzony duch miłości.
Natura umysłu polega na interpretowaniu rzeczy nieistotnych jako istotnych. Umysł tworzy sztuczne potrzeby, wierząc, że nie może żyć bez nich. W ten sposób nosimy wielki ciężar przywiązań przez całe nasze życie. Przywiązanie samo w sobie jest wielkim ciężarem dla naszych umysłów. Może nigdy nie zrozumiemy rozmiaru tego ciężaru, dopóki nie uwolnimy się od niego. Ale jeśli znajdziemy radość w sobie, będziemy mogli prowadzić proste życie, wolne od niekończących się komplikacji.
Możemy wiedzieć tylko tyle, ile Bóg nam objawi. Ponieważ faktycznie, cokolwiek widzimy, zanim to trafi do naszej świadomości, jest filtrowane przez nasz skażony umysł i zdezorientowane ego. Więc co tak naprawdę możemy wiedzieć w prawdzie? To jest stan duszy.
Prawdziwa wyrzeczenie, niezależnie od tego, czy jest się sannyasi, vanaprastha, grihastha czy brahmacharim, polega na używaniu ciała, umysłu, słów i życia w służbie Krishnie, vaisnavom i innym istotom żywym.
Egoizm, nieustanne pragnienie bycia dostrzeganym, to sposób, w jaki umysł ulega ego. Jest to symptom osoby, która naprawdę nie posmakowała słodyczy chwały Krishny.